Vrouw met sluier, Jean Antoine Watteau, 1715 - 1720 (Rijks Museum)

Tipje van de sluier

‘Wat een gezellige boel is het hier!’ Een jonge vrouw met knalrode lippen slofte de keuken in. Ze moest ergens in de twintig zijn. Haar haar stond alle kanten uit, alsof een vat buskruit op haar hoofd was ontploft. Ze kwakte een dichtgeknoopte doek op tafel en veegde een pluk haar van haar bezwete voorhoofd weg. ‘Ik hoop dat ik niks vergeten ben.’ Ze vouwde de doek open en nam er een aantal potjes en kommetjes uit. ‘Dus jij bent de nieuwe,’ zei ze, terwijl ze een poezelige hand naar Pontus uitstak. ‘Ik ben Diet. Maar jij mag Dietje zeggen hoor, mop.’
Pontus wilde haar hand schudden en zich voorstellen, maar Diet trok hem stevig tegen haar boezem aan.
‘Wat is-ie lief, Noutepout,’ riep ze. ‘En hij heeft zo’n mooie bos met haar!’
Ze liet hem gelukkig snel weer los, want Pontus werd bijna gesmoord. Hij wreef in zijn nek. Wat een raar mens. Echt niet dat hij haar Dietje ging noemen.