Tom Resink photography

Schrijven

Schrijven is het allerliefste wat ik doe. En dat is niet alleen maar lege pagina’s vol tikken op mijn laptop. Schrijven begint met nadenken. Nadenken over personages, over verhaallijnen, over hoe spanning op te bouwen. Eigenlijk is een schrijver een soort architect: voordat je echt aan een verhaal begint te bouwen, moet je eerst degelijke bouwstenen en een goed uitgewerkt plan hebben klaarliggen. Althans, zo werkt het bij mij.

Soms krijg ik een idee, of zie ik iets op straat gebeuren en dan denk ik: zou hier een verhaal in zitten? Maar ik kan het ook opzoeken. Wat zou ik een spannend verhaal vinden? Welke elementen moeten erin? Of: in welke situatie moet mijn hoofdpersoon komen om tot een goed verhaal te komen? Dit laatste heb ik gebruikt om een beginnetje te maken met De bende van Lijp Kot.

Ik hou van historische verhalen. Historische jeugdboeken hebben in mijn ogen iets extra’s. Ze zijn per definitie spannend, juist omdat ze zich in het verleden afspelen. Een verleden dat je als lezer (nog) niet kent en waar je nieuwsgierig naar raakt. Een tijd of een periode die een schrijver tot leven moet brengen, terwijl die periode er niet meer is. Dat is niet eenvoudig, maar wel razend interessant! Daarom heb ik veel bewondering voor schrijvers als Rob Ruggenberg, Annejoke Smids, Martine Letterie, Simone van der Vlugt en Thea Beckman.

En ik?

Ik kom nog maar net kijken. Maar uitgeverij Lemniscaat biedt mij de kans om in de voetsporen van bovenstaande bekende schrijvers te treden. Dus laat ik je hierbij geruststellen: De bende van Lijp Kot is zeker niet mijn laatste historische jeugdroman!